Αρχείο | Δεκέμβριος, 2010

Συνεχίζονται οι μεθοδευμένες κρατικές επιθέσεις ενάντια σε κάθε κοινωνικό χώρο.

30 Δεκ.

«Στις 28/12/10 στις 7:30 το πρωί περίπου 40 μπάτσοι και ασφαλίτες με τη συνοδεία μιας κλούβας με διμοιρία των ΜΑΤ επιχείρησαν την εκκένωση του κατειλημμένου Μαραγκοπουλείου (Γούναρη 102). Εκείνη τη στιγμή στο κτίριο βρίσκονταν 11 σύντροφοι και συντρόφισσες. Μετά την άρνησή τους να εγκαταλείψουν το κτίριο ξεκίνησε η εκκένωση από τους μπάτσους με τη βοήθεια της Πυροσβεστικής, η οποία έσπευσε να κόψει τα λουκέτα της πλαϊνής πόρτας που εν τέλει ξηλώθηκε. Αφού αντιστάθηκαν σθεναρά μέχρι τέλους στην επέλαση των μπάτσων, οδηγήθηκαν στο τμήμα. Εκεί αρνήθηκαν να υπογράψουν τη φόρμα με τα βιομετρικά τους στοιχεία και να δώσουν τα δακτυλικά τους αποτυπώματα, αν και τους ζητήθηκε επίμονα.

Παράλληλα σύντροφοι-συντρόφισσες που ενημερώθηκαν για το συμβάν κατευθύνθηκαν αρχικά προς την κατάληψη όπου φωνάχτηκαν πολλά συνθήματα και οι μπάτσοι διαπομπεύτηκαν ενώ στη συνέχεια ακολούθησε συγκέντρωση έξω από την Αστυνομική Διεύθυνση στην Ερμού. Υπό την πίεση των συντρόφων-συντροφισσών μετά από 3 ώρες οι 11 αφήνονται ελεύθεροι-ελεύθερες. Σε βάρος των 9 (8 από το «Πέρασμα» και 1 σύντροφος) εκκρεμεί κατηγορία για «διατάραξη οικιακής ειρήνης» ενώ οι άλλοι 2 αφήνονται χωρίς κατηγορίες. Συνειδητά και από επιλογή ανέλαβαν συλλογικά την ευθύνη της κατάληψης παρά την επιλογή που οι μπάτσοι πρότειναν «να δοθεί ένα όνομα για να ξεμπερδεύουν».
Στις 16 Οκτώβρη καταλάβαμε το εγκαταλελειμμένο εδώ και 20 χρόνια Μαραγκοπούλειο (πρώην ΠΙΚΠΑ) πραγματοποιώντας την πολιτική μας απόφαση να στεγάσουμε τις δομές της συλλογικότητας μας σ’ ένα απελευθερωμένο χώρο. Η ίδια η πράξη της κατάληψης, όντας μια επιθετική πράξη απέναντι στο υπάρχον, είναι για μας ένα ακόμα εργαλείο στα χέρια μας με το οποίο προτάσσουμε την αυτοοργάνωση σε κάθε μορφή της καθημερινότητάς μας, την αλληλεγγύη σε κάθε καταπιεσμένο κομμάτι αυτής της κοινωνίας, την αντίσταση σε κάθε τι που μας εξουσιάζει και μας καταπιέζει, τελικά έναν άλλο τρόπο, τον κοινοτικό τρόπο διαχείρισης της καθημερινότητάς μας: συντροφικό, συλλογικό, αδιαμεσολάβητο, μακριά από τη σφαίρα του ιδιωτικού και της αποξένωσης…

Ως αναρχικοί-αναρχικές, αντιεξουσιαστές-αντιεξουσιάστριες, αναγνωρίζοντας τους εαυτούς μας ως κομμάτι του κοινωνικού/ταξικού αγώνα, επιλέξαμε αυτούς τους 2,5 μήνες να δράσουμε πολύμορφα, μέσα και έξω από την κατάληψή μας. Επιχειρήσαμε εξ’ αρχής να επικοινωνήσουμε και να ζυμωθούμε με τη γειτονιά, να διαχύσουμε το λόγο και τις πρακτικές μας, να δημιουργήσουμε έναν χώρο ανοιχτό, έναν χώρο πραγματικής συνάντησης…
Ζούμε σε μια χρονική περίοδο που τα περιθώρια ερμηνείας των όσων συμβαίνουν σε κοινωνικό, πολιτικό και οικονομικό επίπεδο έχουν περιοριστεί εν τέλει σε δύο επιλογές. Υποταγή ή εξέγερση. Καθημερινά η ζωή και η επιβίωσή μας, όλο και περισσότερο δέχονται μια συνολική επίθεση από τα αφεντικά με την πρόφαση της οικονομικής κρίσης, της εισόδου της χώρας στο ΔΝΤ, του κοινού εθνικού συμφέροντος. Η πραγματικότητα, παρ’ όλη τη συντονισμένη ιδεολογική επίθεση των κυρίαρχων, είναι αμείλικτη. Τα φαντασιακά για δημοκρατικότητα, συμμετοχή, κρατικό παρεμβατισμό, κράτος πρόνοιας, ίσες ευκαιρίες, ευημερία και καπιταλιστική πρόοδο έχουν τελειώσει.

Τα θεμέλια αυτού του κόσμου τρίζουν και η μόνη επιλογή των εξουσιαστών απέναντι στην πιθανότητα επαναστατικής τροπής των πραγμάτων είναι να απαντήσουν με την ευρεία καταστολή κάθε είδους κοινωνικών διεργασιών, ριζοσπαστικών αγώνων, συλλογικών πειραμάτων αυτοδιαχείρισης των ζωών μας και συντροφικών σχέσεων. Από τις απεργίες, από τις συγκρούσεις μέχρι και τους ανοιχτούς, κοινωνικούς κατειλημμένους χώρους το κράτος εφαρμόζει το δόγμα μηδενικής ανοχής, ταυτόχρονα με τη μεταρρύθμιση του κράτους και της αγοράς ώστε να είναι αποδοτικότερη. Όλα αυτά φυσικά σημαίνουν λεηλασία όλων των δικαιωμάτων μας, αναγνωρισμένων ή μη, σημαίνουν πολέμους, φτώχια, εξαθλίωση, κοινωνικό κανιβαλισμό και προφανώς μια κοινωνία σε κατάσταση σοκ.
Απέναντι σε όλα αυτά, εμείς έχουμε πάρει και θα συνεχίσουμε να παίρνουμε θέση. Απέναντι σε κάθε Κατσιφάρα (ο οποίος ήταν υπεύθυνος και πριν από περίπου μια δεκαετία για την καταστολή αντίστοιχης απόπειρας κατάληψης του ίδιου χώρου, δικαιολογώντας την τότε εκκένωση με υποσχέσεις για την «αξιοποίησή» του), δήμαρχο, μπάτσο, δικαστή, εισαγγελέα, δημοσιογράφο και κάθε είδους τιμητή και υπάλληλο αυτής της οργανωμένης επίθεσης επάνω στις ζωές μας διατρανώνουμε ότι είμαστε απέναντί τους. Τη θέση τους σε αυτόν τον κόσμο την έχουν επιλέξει. Όπως και εμείς. Και πριν βιαστούν να μιλήσουν για αξιοποίηση του Μαραγκοπουλείου τώρα που διώξαμε τους αναρχικούς («για το κοινό καλό»), να ξέρουν ότι το κοινό καλό εμείς το βλέπουμε μέσα από τη θέση μας που είναι δίπλα και μαζί με αυτούς που αγωνίζονται καθημερινά, αδιαμεσολάβητα, δυναμικά στη ζωή τους.

Δίπλα σε αυτούς που έχουν δει τι σημαίνει σε αυτόν τον κόσμο να είσαι καταπιεσμένος, δίπλα σε αυτούς που δεν ξεχνούν τη βαρβαρότητα στα σχολεία, στην εργασία, στα εργατικά ατυχήματα, στους πολέμους, στην πείνα, στα νοσοκομεία, στα ψυχιατρεία, στις φυλακές. Δίπλα σε όλους αυτούς που περιμένουν και ετοιμάζονται για αυτό το τελευταίο χτύπημα στο κουφάρι του καπιταλισμού, δίπλα και μαζί με όσους θέλουν να ζήσουν ελεύθεροι, χωρίς εξουσία οικονομική, κοινωνική ή πολιτική δομώντας ένα νέο κόσμο αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας. Μαζί με όλους αυτούς έχουμε να πούμε σε κάθε εχθρό μας αυτό και μόνο αυτό:
ΠΙΣΩ ΚΟΥΦΑΛΕΣ, ΔΕ ΜΑΣ ΦΟΒΙΖΕΤΕ,
ΜΑΣ ΓΕΜΙΖΕΤΕ ΜΕ ΟΡΓΗ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΗΣ ΣΗΨΗΣ
10, 100, ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

συλλογικό εγχείρημα λόγου και δράσης «Πέρασμα»»

Δημοσιεύτηκε στο

http://perasma.espiv.net/

Δηλώνουμε αμέριστα τη συμπαράστασή μας σε όλους όσους έχουν το θάρρος να αγωνίζονται

για τα ελευθεριακά ιδεώδη και τις καλλίτερες συνθήκες διαβίωσης των συνανθρώπων μας.

Οι καταλήψεις είναι τα μοναδικά σχολεία που θα έπρεπε να επιδοτούνται και να δίνουν το σωστό

παράδειγμα στη στείρα ελληνική «εκπαίδευση». Legal propaganda 30 Δεκ 2010

Advertisements

Ο «φασισμός» στο Ιντερνετ: Κλείνουν ιστοσελίδες! Πάνω από 76 μόνο την περασμένη εβδομάδα!

23 Δεκ.

Ο «φασισμός» στο Ιντερνετ: Κλείνουν ιστοσελίδες! Πάνω από 76 μόνο την περασμένη εβδομάδα!.

Δημοσιεύτηκε στο alithinapsemata.wordpress.com στις 30 Νοεμβρ 2010

Ανακοίνωση από Επιτροπή Αλληλεγγύης Ηγουμενίτσας στους Μετανάστες

22 Δεκ.

Ενάντια στην ξενοφοβική πολιτική –Κόντρα στις ρατσιστικές αντιλήψεις

Η πρόσφατη απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη δραστηριοποίηση στρατιωτικών ομάδων της Frontex στα ελληνοτουρκικά σύνορα του Έβρου, εντατικοποιεί σε πανευρωπαϊκό επίπεδο την καταστολή και ποινικοποίηση της μετανάστευσης, αποτελώντας τη χαρακτηριστικότερη έκφραση της ελληνικής και ευρωπαϊκής αντι-μεταναστευτικής πολιτικής.
Ένας σύγχρονος στρατιωτικός μηχανισμός αποτροπής, όχι ενός αντίπαλου στρατού αλλά των κατατρεγμένων της φτώχιας, των ιμπεριαλιστικών πολέμων και της περιβαλλοντικής καταστροφής, δεν στρέφεται μόνο εναντίον τους, αποκλείοντάς τους από το δικαίωμα στο άσυλο, αυξάνοντας την επικινδυνότητα του ταξιδιού και την πιθανότητα απέλασης σε χώρα που η ζωή τους απειλείται. Αποτελεί απειλή για ολόκληρη την κοινωνία, μια κοινωνία που εθίζεται σε πολιτικές «έκτακτης ανάγκης», στιγματισμού και συλλογικής ευθύνης, εκτοπισμού και μαζικού εγκλεισμού, πολιτικές προερχόμενες από τις σκοτεινότερες εποχές της ευρωπαϊκής ιστορίας.

Είναι ξεκάθαρο: η συμφωνία των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων αφορά την εξαγωγή των κατασταλτικών μηχανισμών, της συρρίκνωσης των δικαιωμάτων και της επιβολής των αντικοινωνικών πολιτικών. Σημαίνει την πλήρη ταύτιση Παπανδρέου με Σαρκοζί και Μπερλουσκόνι, την κοινή τους προσπάθεια να στρέψουν την κοινωνική οργή στους μετανάστες, οι οποίοι καθίστανται αποδιοπομπαίοι τράγοι της κρίσης.
Τα χρήματα που δαπανούνται και θα δαπανηθούν για τη «φύλαξη» των συνόρων που με μαεστρία μας έχουν περάσει σαν το μόνο δρόμο, είναι 20 φορές περισσότερα από εκείνα που θα χρειαζόταν για την δημιουργία και λειτουργία χώρων υποδοχής και περίθαλψης κι όχι στρατοπέδων συγκέντρωσης. Αλλά φυσικά αυτό θα απαιτούσε και την ελεύθερη διακίνηση των ανθρώπων αυτών σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, πράγμα για το οποίο η Ελληνική κυβέρνηση έχει δεσμευτεί να μην το επιτρέψει!!!
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση που διαμορφώνουν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις μια απάντηση μόνο μπορεί να δοθεί :
Άμεση νομιμοποίηση όλων των μεταναστών
Κανένας άνθρωπος δεν είναι λαθραίος

Λαθραίες είναι μόνο οι συμφωνίες που κλείνονται σε βάρος των κατατρεγμένων της γης
Αρνητική για τους μετανάστες της πόλης μας είναι η μέχρι τώρα στάση των τοπικών αρχόντων που
όχι μόνο δεν έχουν κάνει το παραμικρό για να καλυτερέψουν τις συνθήκες διαβίωσης τους αλλά με την στάση τους και τις εμπρηστικές τους δηλώσεις δίνουν τροφή για την διαμόρφωση ξενοφοβικού κλίματος

Ύποπτο ρόλο παίζουν εδώ και αρκετά χρόνια τα ΜΜΕ. Που το μόνο που δεν κάνουν είναι το να ενημερώνουν .
Ό,τι λανσάρεται από εκεί, είναι δομημένο για να χειραγωγεί την κοινή γνώμη.
Η αρνητική προπαγάνδα που περνά μέσα από δημοσιογραφικά και όχι μόνο κανάλια (π.χ. ρατσισμός, ξενοφοβία) δίνει τροφή σε φασιστικές συμμορίες αλλά μπορεί να στρέψει τον κάθε ένα άνθρωπο σε τερατώδης συμπεριφορές… Καθυποτάσσοντας ακόμη και την παραμικρή καθαρή σκέψη στο χάος του φόβου που εύκολα μετατρέπεται σε μίσος.
Όλα τα παραπάνω είναι αυτά που πού όπλισαν το χέρι αγνώστων στην πόλη μας που πυροβόλησαν κατά
μεταναστών με αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό ενός απ αυτούς , είναι αυτή
η πολιτική που τρία χρόνια πριν δολοφονούσε τον Αριβάν Οσμάν Αμπντουλάχ στο λιμάνι της πόλης μας .

-Καταδικάζουμε κάθε προσπάθεια φασιστικοποίησης της δημόσια ζωής
-Απαιτούμε την διαλεύκανση της υπόθεσης και παραδειγματική τιμωρία των ενόχων
-Καλούμε τις νέες ηγεσίες του τόπου μας να πάρουν θέση στο ζήτημα των μεταναστών
-Δείχνουμε με κάθε τρόπο την αλληλεγγύη μας στους μετανάστες
Επιτροπή Αλληλεγγύης στους Μετανάστες
Ηγουμενίτσα 18-11-2010

19 Δεκ.

Η συμβολή σου στη δράση μας είναι σημαντική! Αν δεν μπορείς να έρθεις στην έκθεση, βοήθησέ μας:
Προώθησε στο Facebook
Προώθησε αυτό το μήνυμα σε όσους περισσότερους μπορείς.
Κάνε δικό σου το συλλεκτικό μπλουζάκι QUIT COAL και στήριξε έτσι την εκστρατεία της Greenpeace κατά του λιγνίτη

Η ανεξαρτησία για κάθε δράση της Greenpeace στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο στην οικονομική ενίσχυση των υποστηρικτών της.

Έχουμε όλοι ευθύνη!

16 Δεκ.

Οι πολυεθνικές εταιρίες με την αγαστή συνεργασία τών κυβερνώντων, συνεχίζουν να προκαλούν το κοινό αίσθημα των πολιτών αυτής της χώρας: Επανειλλημένες καταγγελίες παίρνουμε από πολίτες που περνούν τα διόδια στις Αφίδνες για ανάγωγη, προκλητική και παράνομη συμπεριφορά των υπαλλήλων και των υπευθύνων στα διόδια. Αρνούνται να τηρήσουν την διαδικασία που προβλέπεται ακόμη από τις αποικιοκρατικού τύπου συμβάσεις τους, που ορίζουν ότι: οταν υπάρχει άρνηση πληρωμής τότε πρέπει να φωτογραφηθεί ο αριθμός του αυτοκινήτου και αμέσως μετά η μπάρα σηκώνεται και ο οδηγός φεύγει.

Σε καμμία περίπτωση δεν νομιμοποιούνται να παρεμποδίζουν και μάλιστα με εκβιαστικές απειλές, την ελεύθερη διέλευση των αρνούμενων να πληρώσουν το χαράτσι, συμπολιτών μας. Η παρεμπόδιση αυτή συνιστά , εκ μέρους της εταιρίας, το αυτόφωρα διωκόμενο αδίκημα της παράνομης κατακράτησης και της παρακώλυσης των συγκοινωνιών. Να ξέρουν , εταιρίες και κυβερνώντες, ότι τα πρόβατα ξύπνησαν.

Τέρμα πια το άρμεγμα. Δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση τους. Γιατί δεν τα φάγαμε μαζί! Οι πολίτες θα προβαίνουν εκτός των άλλων σε μηνύσεις εναντίον κάθε υπευθύνου για παράνομη κατακράτηση και παρακώλυση συγκοινωνιών. Καλούμε τους συμπολίτες μας να μην εμπλέκονται σε ανώφελες συζητήσεις με τους υπαλλήλους, οι οποίοι έχουν εντολές για σκόπιμη καθυστέρηση. Να σπρώχνουν την μπάρα προς τα μπρός , σαν να ανοίγουν μία πόρτα και να διέρχονται ελεύθερα πηγαίνοντας στο σπίτι, στην δουλειά τους ή όπου αλλού θέλουν. Γιατί αυτοί οι δρόμοι είναι δικοί μας, τους έχουμε χιλιοπληρώσει από την εποχή των παπούδων και των πατεράδων μας και δεν μας ρώτησε κανένας όταν τους παραχώρησαν στους μεγαλοεργαλάβους ντόπιους και ξένους. ΣΗΚΩΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΜΠΑΡΕΣ- ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!

Αναδημοσίευση από: epitropesdiodiastop.blogspot

15 Δεκ.

Η επιμόρφωση των μαζών μοιάζει επικίνδυνη στον κόσμο των αφεντικών διότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη δύναμη από τη γνώση. Αλληλεγγύη στους Άγγλους φοιτητές και εργαζόμενους

10 Δεκ.

Για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα
ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ Η 10Η ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, ΜΑ ΠΑΝΤΑ
Και σήμερα είναι μια καλή μέρα,
μια καλή μέρα να κοιτάξω,
Πέρα από τα δικά μου ενδιαφέροντα
Τον άνθρωπο στον άλλον.
Να προσπαθήσω να επεκτείνω τα όρια της Δημοκρατίας
Έως την ολική αυτοδιαχείριση
Να εξελίξω τις κοινωνικές σχέσεις,
Έως την ολική συνεργία.
Και σήμερα είναι μια καλή μέρα,
μια καλή μέρα να σταματήσω τις καταστροφές
του πατριωτισμού και του εθνικισμού.
Ν’ ανυψώσω την ελευθερία και έτσι την κριτική ικανότητα
Γιατί πολλά πράγματα δίνονται προκαθορισμένα και προεξοφλημένα.
Να σταματήσω τον εξευτελισμό τόσων ανθρώπινων όντων
Έως την αξίωση της αξιοπρέπειας του καθένα.
Και σήμερα είναι μια καλή μέρα,
μια καλή μέρα να συνεισφέρω
σ’ αυτήν την ριζική αλλαγή του σχήματος της εξουσίας
και της οργάνωσης της κοινωνίας
αυτής της τόσο απαραίτητης αλλαγής
για να σταματήσω την οικολογική καταστροφή.
Ώστε να μην είναι πια η λέξη οικονομία
Συνώνυμο της εκμετάλλευσης του ανθρώπου,
Μα μόνον ένα εργαλείο στην υπηρεσία του ανθρώπου.
Και σήμερα είναι μια καλή μέρα,

μια καλή μέρα να διδάξω στις νέες γενιές
ότι η πραγματικότητα δεν είναι κάτι που δεν αλλάζει
αλλά είναι αντικείμενο αλλαγών από την πλευρά των ανθρώπων.
Να βεβαιώσω ότι πίστη δεν είναι ο φανατισμός που καταστρέφει
Αλλά μπορεί να είναι μια μεγάλη δύναμη που ανοίγει προς το μέλλον
Ώστε ν’ ανορθωθεί ο σεβασμός στη διαφορετικότητα
Όλες οι διαφορετικότητες προς ένα παγκόσμιο ανθρώπινο γένος
Πολυεθνικό και πολυπολιτισμικό.
Και σήμερα είναι μια καλή μέρα,
μια καλή μέρα να είμαι λίγο πιο ελεύθερος
με τη συνείδηση ότι θα γίνουμε περισσότεροι
περισσότεροι οι ελεύθεροι.
Μια καλή μέρα ώστε η επιστήμη να εξυπηρετήσει τον άνθρωπο
Στην πρόοδο και την αρμονία του με τη φύση
Και να μην εξυπηρετεί πια την καταστροφή
Και τη χειραγώγηση της κοινωνικής συνείδησης
Και της συμπεριφοράς της μάζας.
Και σήμερα είναι μια καλή μέρα,
μια καλή μέρα να βεβαιώσω ακόμη μια φορά
ότι η αλληλεγγύη, η ανοχή και η ισότητα
δεν μπορούν να λείπουν από τις ανθρώπινες σχέσεις,
όπως ούτε οι απαραίτητες συνθήκες
για την αποτελεσματική εφαρμογή των παγκόσμιων ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Και σήμερα είναι μια καλή μέρα
Για τα ανθρώπινα δικαιώματα
Ακόμη κι αν δεν είναι 10 Δεκέμβρη
Μπορεί να είναι μια καλή μέρα.

Ρώμη 8 Δεκεμβρίου 2010
Κάρλο Ολιβιέρι
Ανθρωπιστής